![[-]](https://gofteman.behsys.net/images/collapse.png "[-]")
7 ساعت قبل
https://www.independentpersian.com/node/421357
هزاران نفر از باهوشترین متخصصان سالها از عمر حرفهای خود را صرف طراحی چیزهایی کردهاند که تا حد امکان اعتیادآور باشند
اعتیاد به تلفن همراه واقعیت دارد؟
هزاران نفر از باهوشترین متخصصان سالها از عمر حرفهای خود را صرف طراحی چیزهایی کردهاند که تا حد امکان اعتیادآور باشند
ایندیپندنت فارسی
سه شنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۵ برابر با ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶ ۱۷:۰۰
عکس تزیینیــ افراد مختلف به گوشی خیره شدهاندــ Canva
بیشتر ما در طول روز، بهعنوان بخشی از زندگی مدرن، بارها و بارها برای انجام دادن کارهای مختلف سراغ گوشی میرویم. حتی بعضیها بلافاصله پس از بیدار شدن گوشی یا تبلت خود را برمیدارند و وقتی شارژ باتری به محدوده قرمز میرسد، احساس اضطراب میکنند. خیلی وقتها هم بیشتر از آنچه قصد داشتیم، غرق پرسهزنی در شبکههایی اجتماعی میشویم. این رفتارها معمولا بخشی از عادات زندگی مدرن محسوب میشوند و بسیاری تصور میکنند تفاوت چندانی با زیاد تلویزیون دیدن ندارد، اما دکتر نیکلاس کارداراس، روانشناسی که ۱۵ سال در زمینه درمان اعتیاد به فناوری فعالیت کرده، معتقد است آنچه در مغز یک کاربر وسواسی گوشی رخ میدهد، با فرایندهای مغزی افراد وابسته به مواد مخدر شباهت چشمگیری دارد و میافزاید پلتفرمهایی که امروز در جیب همه ما قرار دارند، عمدا به همین شکل طراحی شدهاند.
او در مصاحبهای، درباره دستگاهی که احتمالا همین حالا این مطلب را روی آن میخوانید، نکاتی مهم را یادآور میشود.
آیا اعتیاد به گوشی واقعا یک «اعتیاد» است یا صرفا استفاده از این اصطلاح برای اشاره به مصرف بیشازحد کمک میگیریم؟
دکتر کارداراس اعتیاد به فناوری را یک اعتیاد واقعی میداند که در دسته «اعتیادهای رفتاری» یا «اعتیادهای فرایندی» قرار میگیرد. یعنی همان گروهی که اعتیاد به قمار، رابطه جنسی یا خرید وسواسی نیز آنجا قرار دارند.
به گفته او، تجربه بالینی نشان داده که ترک چنین اعتیادهایی گاهی حتی از ترک وابستگی به مواد مخدر نیز دشوارتر است.
او توضیح میدهد که از نظر بالینی، برای اینکه رفتاری را «اعتیاد» بنامیم، باید دو پرسش اساسی مطرح شود: آیا این رفتار یا ماده، به زندگی فرد آسیب میزند و آیا فرد با وجود این آسیبها، همچنان به آن ادامه میدهد؟
این آسیب میتواند در حوزههای مختلف زندگی، از جمله روابط خانوادگی و اجتماعی، سلامت جسمی، سلامت روان، شغل یا تحصیل بروز پیدا کند و اگر فرد با وجود همه این پیامدهای منفی، همچنان آن رفتار را ادامه دهد، از نظر بالینی میتوان آن را اعتیاد دانست.
بر همین اساس، کارداراس اعتیاد به صفحهنمایش را کاملا واقعی میداند و میگوید این دیدگاه تنها بر تجربه بالینی استوار نیست، بلکه یافتههای علوم اعصاب نیز آن را تایید میکند. اعتیادهای رفتاری و اعتیاد به مواد هر دو مدارهای پاداش یکسانی را در مغز فعال میکنند و پژوهشهای بر اساس تصویربرداری مغزی نیز تغییرات ساختاری مشابهی را در هر دو گروه نشان دادهاند.
یکی از پژوهشهای پرارجاع نشان میدهد چند ناحیه کوچک از مغز افراد مبتلا به اعتیاد اینترنتی، از جمله بخشهایی از قشر پیشپیشانی که در تصمیمگیری و کنترل تکانهها نقش اساسی دارند، تا ۱۰ تا ۲۰ درصد کوچکتر شدهاند. یک پژوهش نیز کاهش حجم ماده خاکستری در نواحی پیشانی مغز افراد مبتلا به اختلالات ناشی از اینترنت و بازیهای رایانهای را گزارش کرده است.
اعتیاد به گوشی چه شباهتی با اعتیاد به الکل یا مواد مخدر دارد؟
به گفته دکتر کارداراس، هم اعتیادهای رفتاری و هم اعتیاد به مواد، سامانه پاداش دوپامینی مزولیمبیک را فعال میکنند؛ همان مسیر اصلی مغز که مسئول انگیزه، لذت و احساس پاداش است.
او میگوید هر دو نوع اعتیاد گیرندههای دوپامین را تقریبا به یک شکل تحریک میکنند، اما آنچه بیش از همه برای او قابلتوجه است، شباهت تغییرات ساختاری مغز در این دو گروه است. در افرادی که مدت طولانی مواد مخدر مصرف کردهاند، بخش متراکم ماده خاکستری در قشر پیشانیــ که مرکز عملکردهای اجرایی و کنترل تکانهها استــ معمولا کوچکتر میشود. همین نوع کاهش حجم در مصرفکنندگان مزمن صفحهنمایش نیز مشاهده شده و به همین دلیل، آثار این دو نوع اعتیاد بر عملکرد مغز عملا یکسان است.
مرور مطالعات تصویربرداری مغزی هم که در کتابخانه ملی پزشکی آمریکا منتشر شد، بهطور کلی این دیدگاه را تایید میکند و میان اعتیاد به اینترنت، تغییرات ساختاری قشر پیشانی و اختلال در سامانههای دوپامینی مغز ارتباط نشان میدهد.
هزاران نفر از باهوشترین متخصصان سالها از عمر حرفهای خود را صرف طراحی چیزهایی کردهاند که تا حد امکان اعتیادآور باشند
اعتیاد به تلفن همراه واقعیت دارد؟
هزاران نفر از باهوشترین متخصصان سالها از عمر حرفهای خود را صرف طراحی چیزهایی کردهاند که تا حد امکان اعتیادآور باشند
ایندیپندنت فارسی
سه شنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۵ برابر با ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶ ۱۷:۰۰
عکس تزیینیــ افراد مختلف به گوشی خیره شدهاندــ Canva
بیشتر ما در طول روز، بهعنوان بخشی از زندگی مدرن، بارها و بارها برای انجام دادن کارهای مختلف سراغ گوشی میرویم. حتی بعضیها بلافاصله پس از بیدار شدن گوشی یا تبلت خود را برمیدارند و وقتی شارژ باتری به محدوده قرمز میرسد، احساس اضطراب میکنند. خیلی وقتها هم بیشتر از آنچه قصد داشتیم، غرق پرسهزنی در شبکههایی اجتماعی میشویم. این رفتارها معمولا بخشی از عادات زندگی مدرن محسوب میشوند و بسیاری تصور میکنند تفاوت چندانی با زیاد تلویزیون دیدن ندارد، اما دکتر نیکلاس کارداراس، روانشناسی که ۱۵ سال در زمینه درمان اعتیاد به فناوری فعالیت کرده، معتقد است آنچه در مغز یک کاربر وسواسی گوشی رخ میدهد، با فرایندهای مغزی افراد وابسته به مواد مخدر شباهت چشمگیری دارد و میافزاید پلتفرمهایی که امروز در جیب همه ما قرار دارند، عمدا به همین شکل طراحی شدهاند.
او در مصاحبهای، درباره دستگاهی که احتمالا همین حالا این مطلب را روی آن میخوانید، نکاتی مهم را یادآور میشود.
آیا اعتیاد به گوشی واقعا یک «اعتیاد» است یا صرفا استفاده از این اصطلاح برای اشاره به مصرف بیشازحد کمک میگیریم؟
دکتر کارداراس اعتیاد به فناوری را یک اعتیاد واقعی میداند که در دسته «اعتیادهای رفتاری» یا «اعتیادهای فرایندی» قرار میگیرد. یعنی همان گروهی که اعتیاد به قمار، رابطه جنسی یا خرید وسواسی نیز آنجا قرار دارند.
به گفته او، تجربه بالینی نشان داده که ترک چنین اعتیادهایی گاهی حتی از ترک وابستگی به مواد مخدر نیز دشوارتر است.
او توضیح میدهد که از نظر بالینی، برای اینکه رفتاری را «اعتیاد» بنامیم، باید دو پرسش اساسی مطرح شود: آیا این رفتار یا ماده، به زندگی فرد آسیب میزند و آیا فرد با وجود این آسیبها، همچنان به آن ادامه میدهد؟
این آسیب میتواند در حوزههای مختلف زندگی، از جمله روابط خانوادگی و اجتماعی، سلامت جسمی، سلامت روان، شغل یا تحصیل بروز پیدا کند و اگر فرد با وجود همه این پیامدهای منفی، همچنان آن رفتار را ادامه دهد، از نظر بالینی میتوان آن را اعتیاد دانست.
بر همین اساس، کارداراس اعتیاد به صفحهنمایش را کاملا واقعی میداند و میگوید این دیدگاه تنها بر تجربه بالینی استوار نیست، بلکه یافتههای علوم اعصاب نیز آن را تایید میکند. اعتیادهای رفتاری و اعتیاد به مواد هر دو مدارهای پاداش یکسانی را در مغز فعال میکنند و پژوهشهای بر اساس تصویربرداری مغزی نیز تغییرات ساختاری مشابهی را در هر دو گروه نشان دادهاند.
یکی از پژوهشهای پرارجاع نشان میدهد چند ناحیه کوچک از مغز افراد مبتلا به اعتیاد اینترنتی، از جمله بخشهایی از قشر پیشپیشانی که در تصمیمگیری و کنترل تکانهها نقش اساسی دارند، تا ۱۰ تا ۲۰ درصد کوچکتر شدهاند. یک پژوهش نیز کاهش حجم ماده خاکستری در نواحی پیشانی مغز افراد مبتلا به اختلالات ناشی از اینترنت و بازیهای رایانهای را گزارش کرده است.
اعتیاد به گوشی چه شباهتی با اعتیاد به الکل یا مواد مخدر دارد؟
به گفته دکتر کارداراس، هم اعتیادهای رفتاری و هم اعتیاد به مواد، سامانه پاداش دوپامینی مزولیمبیک را فعال میکنند؛ همان مسیر اصلی مغز که مسئول انگیزه، لذت و احساس پاداش است.
او میگوید هر دو نوع اعتیاد گیرندههای دوپامین را تقریبا به یک شکل تحریک میکنند، اما آنچه بیش از همه برای او قابلتوجه است، شباهت تغییرات ساختاری مغز در این دو گروه است. در افرادی که مدت طولانی مواد مخدر مصرف کردهاند، بخش متراکم ماده خاکستری در قشر پیشانیــ که مرکز عملکردهای اجرایی و کنترل تکانهها استــ معمولا کوچکتر میشود. همین نوع کاهش حجم در مصرفکنندگان مزمن صفحهنمایش نیز مشاهده شده و به همین دلیل، آثار این دو نوع اعتیاد بر عملکرد مغز عملا یکسان است.
مرور مطالعات تصویربرداری مغزی هم که در کتابخانه ملی پزشکی آمریکا منتشر شد، بهطور کلی این دیدگاه را تایید میکند و میان اعتیاد به اینترنت، تغییرات ساختاری قشر پیشانی و اختلال در سامانههای دوپامینی مغز ارتباط نشان میدهد.
تائید شده توسط مدیر سایت